2 X 2011 r. prof. zw. dr hab. Andrzej Przyłębski – w latach 1996-2001 attaché kultury i nauki Ambasady RP w Berlinie – wygłosił wykład podczas inauguracji roku akad. 2011/2012 pt. „O pożytkach z czytania”. Był to początek cyklu spotkań i wykładów pt. „Czytanie ma sens”.
Prof. Andrzej Przyłębski wspomniał o iconic turn (zwrot ku obrazom, w sensie ich uprzywilejowania), który ma zastąpić linguistic turne (zwrot ku językowi). Czytanie jest coraz częściej zastępowane ekranem – telewizora lub komputera. A jednak np. podczas zwiedzania nowych miejsc samo oglądanie nie wystarczy, „konieczny jest językowy kontakt z tubylcami, wymiana myśli”.
Moja zachęta do czytania – mówił prof. Przyłębski – obejmuje takie dziedziny, jak: historia, antropologia, psychologia czy filozofia, popularyzujące nowe odkrycia i postawy. Może się to przełożyć na wzrost poziomu debaty na temat przemian cywilizacyjnych.
Czytanie odgrywa kluczową rolę w indywidualnym rozwoju, by uczynić naszą egzystencję bogatą, a więc prawdziwie ludzką. Prof. A. Przyłębski podkreślił, że czytanie jest możliwe także dzięki rozwojowi techniki (książki w wersji elektronicznej, audiobooki).
„To właśnie literatura – i to nie tylko proza, ale i poezja – wyposaża nas w środki wyrazu i odczuwania, które poszerzają horyzonty naszego rozumienia”. Przewagę słowa nad obrazem potwierdzają też często nieudane próby ekranizacji wybitnych książek.
Także badacze mózgu podkreślają, że czytanie to niepowtarzalna zdolność dana tylko człowiekowi. Wiedeński logoterapeuta, Victor Emil Frankl, określał książkę mianem „therapeutikum”, podkreślając ozdrowieńczą moc czytania, o której przekonał się podczas swej praktyki lekarskiej.
Prof. Andrzej Przyłębski tak zakończył swój wykład: „Czytać! Czytać! I jeszcze raz czytać! Aby kształcić i kształtować samego siebie. I to nie tylko w trakcie akademickich studiów”.
Tekst w poszerzonej wersji ukaże się w książce pt. „Czytanie ma sens”.
Prof. zw. dr hab. Andrzej Przyłębski – (ur. 1958), zatrudniony w Instytucie Kulturoznawstwa UAM w Poznaniu; stypendysta naukowy bońskiej Fundacji Humboldta (2 lata w Heidelbergu) i wiedeńskiego Instytutu Nauk o Człowieku. W latach 1996-2001 attaché kultury i nauki Ambasady RP w Berlinie.
Zajmuje się nowożytną i współczesną filozofią europejską – zwłaszcza niemiecką (kantyzm i neokantyzm, heglizm, filozofia egzystencjalna, fenomenologia, filozofia życia); autor sześciu książek i redaktor naukowy dwudziestu; tłumacz z języka angielskiego i niemieckiego (m.in. Filozofii pieniądza Georga Simmla oraz Dziedzictwa Europy Hansa-Georga Gadamera).
Członek Zarządu Międzynarodowego Towarzystwa Heglowskiego oraz KNF PAN; redaktor naczelny „Fenomenologii” – pisma Polskiego Towarzystwa Fenomenologicznego. Organizował konferencje naukowe w Niemczech (Bonn, Kolonia, Berlin), zorganizował Międzynarodowy Kongres Heglowski w Poznaniu (2006).
Poza filozofią jego pasją jest tenis ziemny (gra na poziomie nauczyciela gry w tenisa), film (potrafi obejrzeć 2-3 filmy dziennie) oraz muzyka (słucha głównie muzyki źródeł: bluesa, muzyki klezmerskiej i celtyckiej, portugalskiego fado, hiszpańskiego flamenco i kubańskiego son).