„Dziwne jest, jak wszyscy ukrywamy, że jednym z głównych motorów naszego życia są pieniądze”.

Lew Tołstoj

Miasto postępu

Czy filozofia nie zrobiła żadnego postępu? – Gdy ktoś drapie się, gdzie go swędzi, to czy musi uwidocznić się jakiś postęp? A jeśli nie, to nie jest to prawdziwe drapanie albo prawdziwe swędzenie?

L. Wittgenstein, „Uwagi różne”

W kwietniu 2007 r. ukazała się część III serii „Pojęcia Podstawowe”, zatytułowana Miasto postępu (Spis treści/Wstęp).

O postępie w kontekście Miasta piszą:

FILIP ŁOBODZIŃSKI – postęp w muzyce
STANISŁAW OBIREK – Miasto rozwija
TOMASZ WĘCŁAWSKI – Miasto tłamsi
NORBERT LEŚNIEWSKI – postęp w filozofii
MAREK KRAJEWSKI – postępy i przedmioty
HENRYK MRUK, JAROSŁAW MRUK – postęp w reklamie

BOUBACAR SIDI DIALLO – postęp w prawie
WACŁAW JARMOŁOWICZ, BARBARA KALINOWSKA – postęp w ekonomii
DARIUSZ SOŚNICKI – postęp w poezji
ANDRZEJ WIERCIŃSKI – twórczość T. Węcławskiego

Muzyka, i sztuka w ogóle, żyje i pączkuje w nieoczekiwanych kierunkach. Jest „narażona” na postęp przez to, że się rozwija, a rozwija się nie od gorszego do lepszego, ale od innego do innego.

Filip Łobodziński

[...] głębokim przemianom podlega również kondycja religijna ludzi zamieszkujących skomplikowane labirynty miejskich ulic i dzielnic.

Stanisław Obirek

Dlaczego coś poza nami miałoby zdecydować o ułożeniu i układzie naszego życia? Dlaczego nasze życie miałoby się pozwalać wprowadzać do układu, który powstał bez niego i będzie trwał zapewne także, kiedy ono się skończy?

Tomasz Węcławski